Deze namiddag konden we Lucas eindelijk meenemen naar huis. We zijn allemaal heel blij om samen thuis te zijn, maar het is nog heel erg zoeken. Nieuw verzorgingsmateriaal, nieuwe medicatie en nieuw meubilair doen hun intrede.  Lucas was heel moe, maar blij om thuis te zijn. Hij bleef een hele namiddag in zijn supercomfortabele rolstoel … More Thuis

Vrijdag de 13de, klinkt altijd als een onheilspellende dag. Toch was dit voor Lucas deze keer niet van toepassing. Want na een onmenselijke nacht van pijn en overgeven, werd in de ochtend snel beslist een morfinepomp te combineren met zwaardere anti-misselijkmedicatie en dit bracht snel verlichting. Tegen de middag begon Lucas zelfs voorzichtig een beetje … More Praten over dood gaan; stap voor stap

Om 13u25 ging Lucas in de scanner, na een ochtend vol braken en helse hoofdpijn, hoewel er een klein zonnetje door de wolken brak toen eerst tante Machteld langskwam met een verduisteringsmaskertje voor in de scanner en daarna bobonne. Hij proefde zowaar enkele hapjes puree. De scan verliep vlekkeloos, zelfs zonder masker. De verpleegster deed … More De laatste strijd

Lucas heeft gisteren het grootste deel van de dag geslapen. De nacht was vrij rustig. Hij verdraagt geen licht, eet niet, praat niet en komt alleen af en toe recht om te braken.  Toch waait er wat hoop door de kamer: de dokter stak daarnet haar hoofd binnen om te melden dat we om 13u25 … More De strijd om de scan

Zo hoopvol als het er gisteren uitzag, zo ellendig begon de dag vandaag. Lucas werd misselijk wakker en begon al snel weer te braken. Wat we hem ook gaven aan medicatie, het kwam er allemaal weer uit. Een kort telefoontje met de arts in het UZ en we mochten ogenblikkelijk binnen komen. Het oppervlakkige onderzoek … More Wapenstilstand

Lucas had vandaag een betere dag. Hoewel hij misselijk was bij het opstaan en een uur later nog overgaf, had hij minder hoofdpijn en meer eetlust. Hij at en dronk de hele dag kleine beetjes licht verteerbaar voedsel en dat gaf hem energie. Tegen de avond zat hij mee met ons aan tafel, zonder meteen … More Kentering?

We zitten al vroeg op dagzaal, helemaal klaar om Lucas van kop tot teen te laten onderzoeken. Het voordeel van onze vroege aankomst is dat we meteen ons favoriete, rustige plekje in de hoek kunnen innemen, vlak bij de onderzoekskamer en vooral in het volle zicht van de verpleegpost, zodat ze ons niet kunnen vergeten. … More Blijvende onzekerheid

Lucas was dit weekend nog steeds ziek. Gisterenmorgen begon met hevige misselijkheid, maar het braken bleef uiteindelijk achterwege. Eenmaal we hem konden overtuigen wat cola te drinken, voelde hij zich wat beter. Het eten lukte mondjesmaat en in de namiddag ging hij met Ruth spelen bij tante Machteld en tante Reinilde. Dat lukte vrij goed, … More Ongerust

Gisteren gingen we nog een laatste dag naar de Efteling. We deden enkele attracties opnieuw en vonder er toch ook nog een paar die we nog niet eerder hadden gedaan. Ruth ging helemaal los op de wildste attracties en huilde tranen met tuiten wanneer ze ergens niet in mocht, omdat ze nog te klein was. … More Weer thuis

We werden deze ochtend vroeg gewekt door een Lucas met hevige buikpijn. Korte tijd later speelde ook de misselijkheid op en moest hij overgeven. De hele dag lang was hij erg bleek, moe en slap. De misselijkheid bleef hangen, maar kon met medicatie gelukkig wel onderdrukt worden. Rond de middag viel hij in slaap en … More Een minder goede dag